พี่น้องในพระคริสต์....หน้าที่ของเราทุกคนคือ...การเตรียมชีวิต...รอรับการเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์ " วาระสุดท้าย..คนเป็นอันมากจะชำระตนเอง และกระทำให้ตนเองขาวสะอาด และถูกถลุง แต่คนอธรรมจะยังกระทำการอธรรม และไม่มีคนอธรรมสักคนหนึ่งจะเข้าใจ แต่บรรดาคนที่ฉลาดจะเข้าใจ " ..ดนล 12.10

พระบิดาในสวรรค์ที่รัก..ข้าพระองค์ขอบพระคุณที่พระองค์ทรงส่งพระเยซูคริสต์พระบุตรองค์เดียวของพระองค์ มาสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนเพื่อชดใช้ความบาปของข้าพระองค์..ข้าพระองค์เชื่อว่าพระองค์ได้ทรงสิ้นพระชนม์ ถูกฝังไว้ และในวันที่สามทรงฟื้นขึ้นจากความตาย ข้าพระองค์ขอกลับใจจากความบาปของข้าพระองค์ และมาหาพระองค์เพื่อขอพระเมตตาและการอภัยโทษ
ข้าพระองค์ขอประกาศตัดขาดจากซาตาน และอาณาจักรแห่งความมืด... ขอพระเยซูคริสต์ทำลายคำแช่งสาปทุกอย่างที่อยู่เหนือครอบครัวของข้าพระองค์ และตัวข้าพระองค์ ...และโดยความเชื่อในพระสัญญาของพระองค์ ข้าพระองค์ขอต้อนรับพระเยซูคริสต์เป็นพระผู้ช่วยให้รอดเป็นส่วนตัว และขอกล่าวยอมรับว่าพระองค์ทรงเป็นองค์จอมเจ้านายของข้าพระองค์ ..ข้าแต่พระเยซูเจ้า โปรดเสด็จเข้ามาในใจของข้าพระองค์เดี่ยวนี้..และประทานชีวิตนิรันดร์แก่ข้าพระองค์ และทำให้ข้าพระองค์เป็นบุตรของพระเจ้าและขอจดชื่อของข้าพระองค์ไว้ในหนังสือแห่งชีวิตของพระองค์ด้วย ขอบคุณพระเจ้าที่ทรงยอมรับข้าพระองค์ และเวลานี้ พระเยซูเจ้า ข้าพระองค์หิวกระหายอยากสัมผัสพระองค์มากขึ้น พระเยซูเจ้า ข้าพระองค์ทูลขอพระองค์ โปรดให้พับติศมาข้าพระองค์ด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์ พร้อมด้วยหลักฐานคือการพูดภาษแปลกๆ..ข้าพระองค์ขอรับพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์เดี่ยวนี้ โดยความเชื่อ ข้าพระองค์อธิษฐานขอในนามพระเยซูคริสต์เจ้า...อาเมน

เมื่อท่านอธิษฐานด้วยใจจริงอย่างนี้แล้ว ท่านก็รอด..เพราะพระคัมภีร์กล่าวไว้ว่า " ทุกคนซึ่งได้ออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะรอด ( กจ 2.21 )..

.       ..ยินดีต้อนรับท่านเข้าสู่ครอบครัวของพระเจ้า ชีวิตนิรันดร์เริ่มในท่านแล้ว และอย่าลืมพระดำรัสของพระเยซูว่า..เราจะอยู่กับท่านทั้งหลายจนกว่าจะสิ้นยุค ( มธ28.10) พระเจ้าอวยพระคุณ    ขอพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงสอนเรื่องความรอดกับคนที่ยังไม่เชื่อและคนที่เชื่อแล้วให้กระจ่างด้วย   

อธิบายไว้...

ออกมาจากจิตใจ.................................................มธ15.19
เป็นผลของตัณหา................................................ยก1.15
เหล็กในของความตาย.........................................1คร15.56
การกบฎต่อพระเจ้า.............................................ฉธบ9.7 , ยชว1.18
กิจการของความมืด............................................อฟ5.11
การประพฤติที่นำไปสู่ความตายแล้ว...................... ฮบ 6.1 , ฮบ9.14
เป็นที่น่าเกลียดน่าชังแก่พระเจ้า........................... สภษ15.9 , ยรม44:4 ,11
เหยียดหยามพระเจ้า...........................................กดว15.30 , สดด74.18
ความโสโครก.....................................................สภษ30.12 , อสย59.3
เล่ห์กล...............................................................ฮบ3.13
ถูกตำหนิ...........................................................สภษ14.34
ใหญ่ยิ่ง.............................................................อพย32.30 , 1ซมอ2.13
การทรยศมี.......................................................อมส5.12
มากมาย...........................................................อมส5.12
ปรากฎชัด.........................................................1ทธ5.24
ปรากฎภายหลัง..................................................สดด90.8 , 1ทธ5.24
เกาะแน่น..........................................................ฮบ12.1
สีแดงเข้ม , ผ้าแดง............................................อสย1.18
สูงขึ้นถึงสวรรค์..................................................วว18.5
เข้ามาในโลกเพราะอาดัม...................................ปฐก3.6-7 , รม5.12
ถือกำเนิดมา.................................................ปฐก5.3 , โยบ15.14 , โยบ25.4 , สดด51.5
พระคัมภีร์ได้บ่งว่าทุกคนอยู่ใน.............................กท3.22
ไม่มีมนุษย์ซักคนหนึ่งที่มิได้................................1พกษ8.46 , ปญจ7.20
พระคริสต์องค์เดียวเท่านั้นที่ปราศจาก..................2คร5.21,ฮบ4.15 , ฮบ7.26 , 1ยน3.5

พระเจ้า.....

ทรงเกลียดชัง...........................................ฉธบ25.16 , สภษ6.16-19
ทรงหมายไว้.............................................โยบ10.14
ได้ทรงจำ..................................................วว18.5
โกรธด้วย..................................................1พกษ14.22 , 1พกษ16.2
องค์เดียวเท่านั้นที่ทรงยกได้........................ อพย34.7 , ดนล9.9 , มคา7.18 , มก2.7
ตอบสนอง..................................................ยรม16.18 , วว18.6
ทรงลงโทษ................................................อสย13.11 , อมส3.2

พระบัญญัติ

ผิดข้อเดียวก็ผิดหมด.................................................ยก2.10-11 , 1ยน3.4
ทำไห้เรารู้จัก..............................................................รม3.20 , รม7.7
ทรงบัญญัติไว้สำหรับ.................................................1ทธ1.9-10
ธรรมบัญญัติเร้าให้เกิดขึ้น..........................................รม7.5 , 8-11
เป็นฤทธิ์ของ.............................................................1คร15.56
สาปแช่งผู้ที่พึ่ง...........................................................กท3.10
ไม่มีผู้ใดชำระตนให้พ้นจากบาปได้...............................โยบ9.30-31 , สภษ20.9 , ยรม2.22
ไม่มีผู้ใดจะไถ่บาปเองได้.............................................มคา6.7
จะมีน้ำพุพลุ่งขึ้นเพื่อ....................................................ศคย13.1
พระคริสต์ทรงปรากฎเพื่อ.............................................ยน1.29 ,1ยน3.5
ธรรมิกชนได้รับการไถ่โดยพระโลหิตของพระคริสต์.........อฟ1.7
พระโลหิตของพระคริสต์ชำระเราให้ปราศจาก.................1ยน1.7

ธรรมิกชน

พ้นจาก.......................................................................รม6.18
ตายต่อ........................................................................รม6.2,11 , 1ปต2.24
ไม่สัมพันธ์กับ..............................................................1ปต4.1
สภาพพระเจ้าดำรงอยู่กับเขา.........................................1ยน3.9 , 1ยน5.18
จะไม่ทำบาปอีก............................................................โยบ34.32
มีความละอายที่ได้ทำ.....................................................รม6.21
เกลียดตนเอง................................................................โยบ42.6 , อสค20.43
ยังมีเหลืออยู่บ้างในตัว.....................................................รม7.17 ,23 , กท5.17
ความยำเกรงพระเจ้าช่วยให้หลีกได้..................................อพย2.20 , สดด4.4 , สภษ16.6
สะสมพระดำรัสของพระเจ้าไว้ เพื่อจะ................................สดด17.4 , สดด119.1
พระวิญญาณบริสุทธิ์จะทำให้รู้แจ้ง.....................................ยน16.8-9
ถ้าเราว่าเราไม่มี ,เราก็ลวงตนเอง.....................................1ยน1.8
ถ้าเราว่าเราไม่ได้ทำก็เท่ากับทำให้พระเจ้าเป็นผู้ตรัสมุสา....1ยน1.10
ผู้ที่ทำต้องขายหน้า............................................................ดนล9.7 , 8

ควร...
สารภาพ.............................................โยบ33.27 , สภษ28.13
เป็นทุกข์.............................................สดด38.18 , ยรม3.21
เกลียดชัง............................................สดด97.10 , สภษ8.13 , อมส5.15 , รม12.9
ทิ้งเสีย................................................โยบ11.14
จงหนี.................................................สดด34.14 , 2ทธ2.19
เว้นเสีย..............................................1ธส5.22
ระแวดระวัง........................................สดด4.4 , 39.1
พยายามต่อสู้......................................ฮบ12.4
ประหารเสีย........................................รม8.13, คส3.5
ทำลายให้สิ้น.......................................รม6.6
เพียรพยายาม.....................................ฮบ12.1
ไม่มีข้อแก้ตัวเมื่อละโอกาส.................. ลก12.47 , ยน15.22
ความผิดแห่งการปิดบังไว้.................... โยบ31.33 , สภษ28.13

เราควรอธิษฐานขอพระเจ้า.......

ทรงค้นดู,ทรงทราบจิตใจ........................สดด 139.23-24
ให้เรารู้จัก,ของเรา................................โยบ 13.23
ทรงโปรดยกโทษ...................................อพย 34.9 , ลก11.4
ทรงยับยั้งผู้รับใช้...................................สดด 19.13
ให้พ้นจาก............................................มธ 6.13
ทรงชำระจาก........................................สดด 51.2
ขัดขวางการอธิษฐาน.............................สดด 66.18
กันความดีไว้เพราะ............................... ยรม 5.25

คนชั่ว...........

เป็นทาสของ...............................................ยน 8.34 , รม6.16
ตายแล้ว.....................................................อฟ 2.1
ทำ , จนปรากฎ............................................สภษ 21.4 , อสค21.24
ทำในสิ่งที่ไม่สมควร....................................1ซมอ 13.11-12
แก้ตัว.........................................................ปฐก 3.12-13 , 1ซมอ 15.13-15
ยึดจุดประสงค์ชั่วของเขาไว้มั่น......................สดด 64.5
ทำและพูดอย่างท้าทายพระเจ้า......................อสย 5.18-19
ป่าวร้องความผิดของเขาเอง..........................อสย 3.9
พระเจ้าทรงเยาะเย้ย.....................................สภษ 14.9
คิดว่าจะไม่ได้รับโทษจาก..............................สดด 10.11, สดด 50.21 ,สดด 94.7
ไม่สิ้นความกระหายในบาป............................2ปต2.14
เพิ่มบาปซ้อนบาป.........................................สดด 78.17, อสย 30.1
เมื่อมีความเจริญก็ยิ่งทำ...............................โยบ 21.7-15 , สภษ10.16
กระทำตามความดื้อดึงแห่งจิตใจชั่วของตน.....ยรม2.25 , ยรม18.12
ซ่อนตัวให้พ้นพระพักตร์พระเจ้า.................... ปฐก3.8,10 ,โยบ31.33
ชอบแก้ตัวเสมอ...........................................ปฐก3.12 , ยรม7.10
โทษผู้อื่น.....................................................ปฐก3.12-13 , อพย32.22-24
ชวนผู้อื่นให้ทำ....................................ปฐก3.6 , 1พกษ16.2, 1พกษ21.25 , สภษ1.10-14
เห็นดีด้วยเมื่อคนอื่นทำ.................................สดด10.3 , ฮชย7.3 , รม1.32
ทนรับความอับอายขายหน้า...........................อสค16.52
บาปของท่านก็ตามทัน..................................กดว32.23
ผู้รับใช้พระเจ้าควรตักเตือนคนชั่วให้หันกลับ...อสค33.9 , ดนล4.27
ไม่มีความปกติในเนื่อหนัง............................สดด38.3 , รม6.21
พื้นดินถูกสาปเพราะ.....................................ปฐก3.17-18
เป็นต้นเหตุแห่งความทุกข์............................ปฐก3.16-17,19 , โยบ14.1
ไม่มีส่วนในแผ่นดินของพระเจ้า.....................1คร6.9-10 , กท5.19-21 , อฟ5.5 , วว21.27
เจริฐเต็มที่แล้วก็นำไปสู่ความตาย..................ยก1.15
ความตายเป็นค่าจ้างของ...............................รม6.23
ความตายเป็นการลงโทษ...............................ปฐก2.17 , อสค18.4

ความบาปของประชาชาติ...

คนทุกชั้นทำ...................................................อสย1.5 , ยรม5.1-5 , 6.13
โดยมากผู้ปกครองเป็นต้นเหตุและส่งเสริม........1พกษ12.26-33 , 14.6 , 2พศด21.11-13,
......................................................................สภษ29.12
เกิดเพราะความเจริญ และความอุดมสมบูรณ์.....ฉธบ32.15 , นหม9.28 , ยรม48.11 ,
...................................................................... อสค16.49 , 28.5

ทำให้เกิดมลทินแก่..............

แผ่นดิน........................................ลนต18.25 , กดว35.33-34 , สดด.106.38 , อสย24.5
......................................................มีคา2.10
พลเมือง..........................................ลนต18.24, อสค14.11
การนมัสการของชาติ........................อสย1.10-15 ,อมส5.12,22 , ฮกก2.14
ยิ่งทวีขึ้นเพราะสิทธิพิเศษต่างๆ.........อสย5.4-7,อสค20.11-13,อมส2.4, 3.1-2 , มธ11.21-24
เป็นเหตุให้ชนชาติถูกตำหนิ..............สภษ14.34

ควร...........

กลับใจใหม่....................................ยรม18.8 , ยนา3.5
เศร้าโศกเสียใจ..............................ยอล2.12
สารภาพ........................................ลนต26.40, ฉธบ30.2 , วนฉ10.10 , 1พกษ8.47-48
เลิกกระทำ....................................อสย1.16 , ฮชย14.1-2 , ยนา3.10
ผู้เชื่อเสียใจร้องไห้.........................สดด119.136 , อสค9.4

ผู้รับใช้พระเจ้าควร.........

เศร้าใจ.......................................อสร10.6 , ยรม13.17 , อสค6.11 , ยอล2.17
ชี้ความผิดของเขา.......................อสย30.8-9 , 58.1 , อสค2.3-5 , 22.2 , ยนา1.2
พยายามให้ประชาชนหันกลับจาก.........................ยรม23.22 ,
อธิษฐานขอให้พระเจ้ายกโทษ..............................อพย32.31-32 , ยอล2.17
การอธิษฐานถูกบังไว้ด้วย.....................................อสย1.15 , 59.2
พระเจ้าทรงรังเกียจการนมัสการเพียงพิธีการ.........อสย1.10-14 , ยรม6.19-20 , 7.9-14
ทำให้สูญเสียสิทธิพิเศษ........................................พคค2.9 , อมส8.11 , มธ23.37-39
ทำให้ผลกรรมตกถึงคนทั้งชาติ.............................มธ23.35-36 ,27.25
ถูกประณาม........................................................อสย1.24 ,30.1 , ยรม5.9 , 6.27-30
ถูกลงโทษ........................................................อสย3.8 , 27.7-10 , ยรม12.17 , 25.12
..........................................................................อสค28.7-10
ต้องสารภาพ กลับใจ จึงพ้นโทษได้........................วนฉ10.15-16 , 2พศด12.6-7 ,
........................................................................ สดด106.43-46 , ยน 3.10
ตัวอย่าง...........
เมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์..........................ปฐก18.20 , 2ปต2.6
ชนชาติอิสราเอล................................................อพย17.8 , 32.31
ชาวคานาอัน......................................................ฉธบ9.4
ประชาชนอิสราเอล.............................................2พกษ17.8-12 , ฮชย4.1-2
ตระกูลยูดาห์......................................................2พกษ17.19 , อสย1.2-7
โมอับ................................................................ยรม48.29-30
กรุงบาบิโลน......................................................ยรม51.6 ,13 , 52
เมืองไทระ.........................................................อสค28.2
เมืองนีนะเวย์.....................................................นฮม3.1                             

                                            บาปดั้งเดิม ความเสื่อมทรามแพร่เชื้ออยู่ในทุกคน       

        " ดูเถิด ข้าพระองค์ถือกำเนิดมาในความผิดบาป และ มารดา " .......สดด 51.5 ...พระคัมภีร์วินิจฉัยว่าบาปเป็นความพิกลพิการสากลของธรรมชาติแห่งความเป็นมนุษย์ พบได้ในทุกๆจุด ในทุกๆคน ( 1พกษ8.46, รม3.9-23 , รม7.18 ,1ยน1.8-10 ) ทั้งพันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่ ขนานนามบาปในหลายๆชื่อที่แสดงให้เห็นลักษณะทางศีธรรมของบาปว่า คือ.... การกบฎต่อการปกครองของพระเจ้า... การพลาดจากเป้าหมายที่พระเจ้าทรงตั้งไว้ให้เรา...การทำผิดพระบัญญัติของพระเจ้า...การไม่เชื่อฟังคำสั่งสอนของพระเจ้า....การละเมิดความบริสุทธิ์ของพระเจ้าโดยทำตัวให้มลทิน.......และก่อความผิดต่อพระพักตร์พระเจ้าผู้ทรงพิพากษาความพิกลพิการทางศีธรรมนี้มีลักษณะพลวัต คือ...บาปเผยตัวในฐานะที่เป็นพลังของปฎิกิริยาที่ไม่สมเหตุสมผล เป็นด้านลบ และเป็นกบฎต่อการทรงเรียก และพระบัญชาของพระเจ้า ซึ่งเป็นท่าทีของจิตใจที่ต่อสู้พระเจ้า ..เพื่อเล่นบทเป็นพระเจ้าเสียเอง..รากของความบาป ก็คือ ความเย่อหยิ่ง และ การเป็นศัตรูต่อพระเจ้า เป็นจิตใจซึ่งปรากฎให้เห็นในการทำผิดครั้งแรกของอาดัม เบื้องหลังการกระทำก็คือ ความคิด แรงจูงใจ และความปรารถนา ซึ่งแสดงโดยทางหนึ่งทางใดให้เห็นถึงจิตใจที่ตกอยู่ในบาป และดันทุรังไม่ยอมรับว่าพระเจ้าทรงมีสิทธิเหนือชีวิตของเรา....

เราอาจจะให้คำกำจัดความของความบาป อย่างเบ็ดเสร็จรวบยอดว่า เป็นสภาวะที่การกระทำ นิสัย เจตคติ ทัศนะ อารมณ์โน้มเอียง แรงจูงใจ และวิถีแห่งการดำรงชีวิตขัดแย้งกับพระบัญญัติของพระเจ้า พระคัมภีร์ซึ่งแสดงให้เห็นแง่มุมต่างๆของบาปนั้น ได้แก่ ยรม17.9 มธ12.30-37 , มรก7.20-23 , รม1.18-3.20 , รม7.7-25 , รม8.5-8 , รม14.23) (อัครทูตเปาโลเขียนพระธรรมโรมเพื่อ.." ขยายภาพของบาป " )...กท 5.16-21 อฟ 2.1-3 , อฟ4.17-19 , ฮบ3.12 ยก2.10-11 , 1ยน3.4 , 1ยน5.17 ....คำว่าเนื้อหนัง ...ตามปกติ อัครทูตเปาโลใช้ใน ความหมายว่า มนุษย์ถูกผลักดันด้วยความอยากที่ผิดบาป กรณีนี้..พระคัมภีร์ภาษาอังกฤษ ใช้คำว่า " ธรรมชาติบาป " ความผิดและความชั่วเฉพาะอย่าง ( ซึ่งก็คือรูปแบบ และอาการของบาปที่ปรากฎ ) ซึ่งพระคัมภีร์บ่งชี้ และกล่าว ประณามไว้นั้นมีมากมายเกินกว่าจะนำมาแจกแจงไว้ณ.ที่นี้ได้

        บาปดั้งเดิมหมายถึงบาปที่ติดตัวเรามาตั้งแต่เกิด คำนี้ไม่ปรากฎในพระคัมภีร์ ..แต่ก็เป็นคำสรุปให้เห็นความเป็นจริงของบาปในระบบจิตวิญญาณของเราอย่างแจ่มแจ้ง ..การยืนยันเรื่องบาปดั้งเดิมนั้นไม่ได้หมายความว่า พระเจ้าทรงสร้างธรรมชาติแห่งความเป็นมนุษย์ให้มีบาป ( พระเจ้าทรงสร้างมนูษย์ให้เป็นคนที่ยงธรรม ปญจ 7.29 ) ทั้งมิได้หมายความว่า บาปเกี่ยวกับกระบวนการสืบพันธ์และการกำเนิด ...แต่ทว่าหมายความว่า
( ก )....บาปติดทุกคนมาตั้งแต่เกิด..และอยู่ในรูปของจิตใจที่มีแรงจูงใจอันบิดเบี้ยว แม้เมื่อยังมิได้ลงมือกระทำบาปกรรมใดๆ
( ข ) ...ความบาปภายในนี้ เป็นราก และที่มาของการกระทำบาปทั้งมวล
( ค ) ...ความบาปนี้สืบต่อมาจากอาดัม ซึ่งเป็นผู้แทนที่อยู่ต่อพระพักตร์พระเจ้า เป็นคนแรกของเรา มายังตัวเรา นี่เป็นเรื่องจริง แต่วิธีสืบต่อจะเป็นอย่างไรนั้นเป็นเรื่องลึกลับเกินความเข้าใจของเราซึ่งเป็นมนุษย์จะเข้าใจได้..
        การยืนยันเกี่ยวกับบาปดั้งเดิมนี้ ทำให้สรุปประเด็นได้ว่า เราไม่ได้เป็นคนบาป เพราะเราทำบาป แต่เราทำบาป ...แต่เราทำบาปเพราะเราเป็นคนบาปที่เกิดมาพร้อมกับธรรมชาติที่ตกเป็นทาสบาป   วลีที่กล่าวว่า ความเสื่อมทรามอย่างสิ้นเชิง โดยทั่วไปแล้วใช้เพื่อให้เห็นแจ้งถึงความนัย ที่แฝงอยู่ในคำว่าบาปดั้งเดิม บ่งบอกถึงความเสื่อมทรามของธรรมชาติทางด้านศีลธรรม และจิวิญญาณของเรา ที่เป็นไปอย่างสิ้นเชิงมิใช่ในแง่ของระดับ ( เพราะไม่มีใครชั่วร้าย ได้เต็มขนาดอย่างที่เขาอาจจะเป็นได้ ) แต่ในแง่ของขอบข่าย คำนี้ประกาศว่าทุกๆส่วน ของเราล้วนแปดเปื้อนด้วยบาป เหตุนี้เองเราจึงไม่อาจกระทำความดีได้อย่างที่ควร ผลที่ตามมาก็คือ ไม่มีอะไรในตัวเรา หรือเกี่ยวกับตัวเราที่เป็น คุณความดี น่าสรรเสริญในสายพระเนตรของพระเจ้า ...เราไม่อาจกระทำการใดๆให้ได้รับความโปรดปรานจากรพเจ้าได้...หากพระคุณของพระเจ้าไม่ช่วยเราให้รอดแล้ว เราก็จะหลงอยู่ในบาปจนทุกวันนี้..

         ความเสื่อมทรามอย่างสิ้นเชิงนั้น นำมาซึ่งสมรรถวิสัยอย่างสิ้นเชิงซึ่งเป็นสภาพที่ตัวเราเองไม่มีความสามมารถที่จะตอบสนองต่อพระเจ้า และพระวจนะของพระองค์ด้วยความจริงใจ และเต็มใจได้ (ยน 6.44 , รม 8.7-8 ) อัครทูตเปาโลเรียกสภาพที่ไม่อาจตอบสนองของจิตใจ ที่ตกอยู่ในบาปนี้ว่า ..ความตาย..( อฟ 2.1,5 , คส 2.13 ) ..โดยเหตุที่มนุษย์ตกอยู่ในสภาพบาป .. จึงได้สูญเสียสมรรถ วิสัยแห่งเจตจำนง เพื่อทำความดีฝ่ายวิญญาณใดๆ ซึ่งจะนำเราไปสู่ความรอดจนหมดสิ้น ฉะนั้น ในสภาพของมนุษย์ปุถุชนที่ยังไม่บังเกิดใหม่ .. ผู้เมินหนีความดี ..และความตายในบาป ..โดยกำลังของเขาเองแล้ว ไม่สามารถจะทำให้ตัวเองกลับใจจากบาป หรือเตรียมตัวเองให้พร้อมที่จะทำเช่นนั้นได้ ....

กบฎต่อพระเจ้า...........

ห้ามไว้..............................................กดว14.9 , ยชว22.19
ทำให้พระเจ้าทรงพิโรธ......................กดว16.30 , นหม9.26
ทำให้พระคริสต์พิโรธ.........................อพย23.20-21 , 1คร10.9
ทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์เสียพระทัย...อสย63.10

สำแดงออกโดย............

ไม่เชื่อฟัง...........................................ฉธบ9.23 , สดด106.24-25
ปฎิเสธการบังคับบัญชาของพระองค์......1ซมอ8.7 , 15.23
ขืนกบฎต่อพระองค์..............................อสย1.5 , อสย31.6
ดูหมิ่นพระบัญญัติ................................นหม9.26
ประมาทต่อพระวจนะของพระเจ้า..........สดด107.11
หักพันธสัญญาของพระเจ้า...................อสค17.15
ตัดพ้อต่อว่าผู้รับใช้..............................กดว20.3,10
ไม่ยอมฟังคำสั่งสอนของพระองค์..........ฉธบ9.23 ,อสค20.8 , ศคย7.11
หันไปจากการติดตามพระเจ้า...............อสย59.13
ขัดขืนคำบัญญาของผู้รับใช้พระเจ้า.......ยชว1.18
หันเสียจากพระบัญญัติของพระองค์.......ดนล9.5
ละทิ้งการนมัสการที่พระองค์ทรงตั้งไว้...อพย32.8-9 , ยชว22.16-19
กบฎต่อความสว่าง..............................โยบ24.13 , ยน15.22 , กจ13.41
ติดตามอุบายของตัวเอง......................อสย 65.2

เกี่ยวกับ..........

มักฝ่าฝืนและดื้อดึง............................ฉธบ31.27
รับสินบนและวิ่งตามของกำนัล.............อสย1.23
กบฎต่อพระวจนะของพระเจ้า..............สดด107.11
ลักษณะของคนบาป............................ฉธบ31.27 , รม7.14-18
จิตใจเป็นบ่อเกิด................................ยรม5.23 , มธ15.18-19 , ฮบ3.12

ผู้ที่ทำผิดโดย........

เพิ่มการทรยศเข้ากับบาป.....................โยบ34.37
ขาดความจริง......................................ฮชย7.14
กบฎต่อพระเจ้าเสมอ............................ฉธบ9.7,24
ยิ่งทำ , แม้ถูกการตีสอน........................อสย1.5
เตือนมิให้ยกตัวเอง..............................สดด66.7
รับการประณาม....................................อสย30.1
พระองค์ทรงต่อสู้กับเขา........................อสย63.10
พระหัตถ์ของพระองค์ต่อสู้เขา...............1ซมอ12.15 ,สดด106.26-27
อาศัยในแผ่นดินที่แตกระแหง...............สดด68.6
ล้มลงและไม่มีใครช่วย.........................สดด107.11-12
ทรงมอบเขาไว้ในมือศัตรู.....................นหม9.26-27
ถูกนำออกจากแผ่นดินที่ไปอาศัยอยู่.......อสค20.38
คืนดีได้โดยพระคริสต์เท่านั้น................สดด68.18
ถูกถอดออกจากตำแหน่ง.....................1ซมอ15.23

มีความผิดในการ..เพราะ....

พระเจ้าทรงเลี้ยงดูอย่างบิดา........................อสย1.2
ไม่ยอมรับการช่วยเหลือจากพระเจ้า.............อสย65.2
ควรห่างจากเรื่องนี้......................................ยชว22.29
ควรสารภาพ...............................................พคค1.18,20 ,ดนล9.5
การอภัยโทษเป็นของพระเจ้า.......................ดนล9.9
พระเจ้าพร้อมที่จะทรงให้อภัย......................นหม9.17
ให้แจ้งเรื่องราวนั้นกับลูกหลานของเขา..........สดด78.5,8
ผลดีของการเชื่อฟัง.....................................ฉธบ28.1-13 , 1ซมอ12.14 ,
พระพรของการเชื่อฟัง.................................ลนต26.1-13
เมื่อสารภาพพระองค์ทรงฟัง.........................นหม9.26-27

ผู้รับใช้พระเจ้า..........

ต้องฟังคำเตือน...........................................อสค2.8
ถูกส่งไปสั่งสอนผู้ทำ....................................อสค2.3-7 , อสค3.4-9 , มก12.4-8
ควรตื่นคนอื่นไม่ให้ทำ.................................กดว14.9
ควรเป็นพยานคัดค้าน..................................อสย30.8-9 , อสค17.12 , อสค44.6
เตือนให้ระลึกถึงความผิดในอดีต..................ฉธบ9.7 , ฉธบ31.27
การลงโทษ...........................................ลนต26.14-39 , 1ซมอ12.15 , อสย1.20 ,
.................................................................ยรม4.16-18 , อสค20.8,38
การลงโทษผู้ที่สอนเท็จ................................ยรม28.16
แสดงถึงความอกตัญญู................................อสย1.2-3

ตัวอย่าง.........

ฟาโรห์.......................................................อพย5.1-2
โคราห์ ฯลฯ................................................กดว16.11
โมเสส และ อาโรน......................................กดว20.12,24
ชนชาติอิสราเอล.........................................ฉธบ9.23-24
กษัตริย์ซาอูล..............................................1ซมอ15.9,23
เยโรโบอัม.................................................1พกษ12.28-33
เศคาริยาห์.................................................2พศด36.13
แผ่นดินอิสราเอล.........................................ฮชย7.14 , ฮชย13.16

ความเกรงกลัวพระเจ้า.........

มนุษย์ควรมีต่อพระเจ้า..................................อสย8.13
พระเจ้าเป็นผู้ทรงมี.......................................ยรม32.29,40
การค้นคว้าพระคัมภีร์ทำให้มีความเข้าใจถึง....สภษ2.3-5

ความอกตัญญูต่อพระเจ้า...

เป็นลักษณะของคนชั่ว.................................รม1.21
ไม่มีทางแก้ตัว...........................................อสย1.2-3 , รม1.21
เพราะใจแข็งกระด้าง..................................ยรม5.5-6,31 , มคา6.2-3
โฉดเขลาและเบาความ...............................ฉธบ32.6
ลืมพระเจ้า.................................................สดด106.7,21 , ยรม2.11-13
เพราะความอุดมสมบูรณ์.............................ฉธบ31.20 , ฉธบ32.15 , ยรม5.7-11
ตักเตือนไม่ให้ลืมพระเจ้า............................ฉธบ8.11-14 , 1ซมอ12.24-25
การลงโทษ.................................................นหม9.20 -27 , ฮชย2.8-9
แสดงถึง....................................................อสย5.1-7 , อสค16.1-15

ความเกรงกลัวพระเจ้า....อธิบายไว้...

เป็นความเกลียดชังความชั่วร้าย...................สภษ8.13
เป็นที่เริ่มต้นของสติปัญญา..........................โยบ28.28 , สดด111.10
เป็นคุณสมบัติของธรรมิกชน........................สภษ15.16 , อสย33.6
เป็นน้ำพุแห่งชีวิต........................................สภษ14.27
สะอาดหมดจดถาวรเป็นนิตย์........................สดด19.9
มีชีวิตจำเริญ..............................................ฮบ12.9,28
สั่งไว้..........................................ฉธบ 13.4 , สดด22.23 , ปญจ12.13 , 1ปต2.17

เหตุที่ควรมี..........

พระองค์ทรงเป็นผู้บริสุทธิ์............................วว15.4
พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าที่ยิ่งใหญ่.................ฉธบ10.12,17
เพราะมหกิจของพระองค์.............................1ซมอ12.24
เพราะพระองค์มีการอภัย..............................สดด130.4
พระเจ้านั้นทรงฤทธิ์.....................................ยชว4.23-24
พระองค์ทรงเป็นผู้พิพากษา..........................วว14.7
เป็นคุณสมบัติของธรรมิกชน.........................อสย8.13 , มลค3.16
ธรรมิกชนควรเปรมปรีดิ์...............................สดด2.11

..ขอพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงสอนทุกคนเรื่องความบาปด้วย....อาเมน ความรอด พระเยซูทรงช่วยประชากรของพระองค์ ..ให้รอดจากบาป ในผู้อื่นความรอดไม่มีเลย..ด้วยนามอื่นซึ่งให้เราทั้งหลายรอดได้ ไม่ทรงโปรดให้มีในท่ามกลางมนุษย์ทั่วใต้ฟ้า.........กจ 4.12.....

การเป็นผู้กลาง พระเยซูทรงเป็นผู้กลางระหว่าง ...พระเจ้า กับ มนุษย์......

ด้วยเหตุว่ามีพระเจ้าองค์เดียว และมีคนกลางแต่ผู้เดียว ระหว่าง พระเจ้า กับมนุษย์ คือพระเยซูคริสต์ ผู้ทรงสภาพเป็นมนุษย์......1ทธ2.5...

       พันธกิจในการไถ่บาปของพระเยซูคริสต์สรุปได้ด้วยข้อความที่ว่า พระองค์ทรงเป็น " คนกลางระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ " (1ทธ2.5) ..คนกลางก็คือ ผู้ไกล่เกลี่ย และประสานสองฝ่ายที่ไม่สื่อสารสัมพันธ์กัน ทั้งสองฝ่ายนี้อาจจะเหินห่าง บาดหมาง หรือเป็นศัตรูกันอยู่ คนกลางต้องเป็นผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับทั้งสองฝ่าย เพื่อจะเข้าใจ และรักษาผลประโยชน์ของทั้งคู่ ตลอดจนเป็นตัวแทนให้ แต่ละฝ่ายโดยมีเจตนาดี เป็นพื้นฐาน เช่นนี้เองที่ โมเสสเป็นคนกลาง ระหว่างพระเจ้ากับอิสราเอล ( กท3.19 ..เขาพูดกับอิสราเอลแทนพระเจ้าเมื่อทรงประทานธรรมบัญญัติ ( อพย20.18-21 )..และทูลพระเจ้าเพื่อชาวอิสราเอล ..เมื่อพวกเขาทำบาป(อพย32;9-33;17)

      โดยธรรมชาติแล้ว สมาชิกแห่งเผ่าพันธ์มนุษย์ซึ่งผิดบาป และมักบฎต่อพระเจ้าทุกคนล้วน เป็นศัตรูต่อพระเจ้า  ( รม 8.7) และอยู่ภายใต้พระพิโรธของพระเจ้า (นั่นคือ การที่พระเจ้าปฎิเสธ ไม่ยอมรับเรา เพราะเราทำบาป ซึ่งพระเจ้าผู้ทรงพิพากษาทรงสำแดงพระพิโรธต่อบาปผิดต่างๆ ของเราโดยวิธีนี้ ..รม 1;18 ,2;5-9 , 3.5-6 ) การคืนดีกันระหว่างคู่ปฎิปักษ์เป็นสิ่งที่จำเป็น แต่การคืนดีกันจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อ.มีผู้มารับเอาพระพิโรธของพระเจ้าและดับพระพิโรธนั้นเสีย.. และต่อเมื่อจิตใจที่มุ่งต่อต้านพระเจ้าของมนุษย์ซึ่ง จูงใจให้ดำเนินชีวิตในแนวทางที่ต่อต้านพระเจ้า ได้รับการเปลี่ยนแปลงไปโดยพระเมตตา...

       พระเจ้าผู้ทรงพิพากษาผู้ทรงพระพิโรธได้ส่งพระบุตรของพระองค์เข้ามาในโลกนี้เพื่อสร้างสรรค์การคืนดีที่จำเป็นนั้น แต่มิได้หมายความว่า พระบุตรผู้ทรงพระกรุณาได้ทำให้พระบิดาทรงกระด้างดุดันค่อนคลายพิโรธลง เพราะการริเริ่มนั้นมาจากพระบิดาเอง...( คือในลักษณะที่เกินกว่าจะนึกคิดได้ ... พระองค์ทรงรักเรา แม้ในขณะที่ทรงเกลียดชังเราอยู่ )..และพระบุตรที่ทรงประทานเป็นของขวัญแก่เราในฐานะผู้แบกรับบาปของเรา ก็เป็นผลแห่งความรักนั้น ( ยน3.14-16 , รม5.5-8 , 1ยน4.8-10 ) ในพันธกิจแห่งการเป็นผู้กลางที่พระบุตรทรงกระทำทั้งสิ้นนั้น เป็นการทรงกระทำตามน้ำพระทัยของพระบิดาอยู่เสมอ...

     โดยการกระทำที่มีจุดมุ่งหมายและเบ็ดเสร็จในครั้งเดียว ..พระคริสต์ทรงทำให้การคืนดีกันสัมฤทธิ์ผลด้วยการรับโทษแทนมนุษย์เรา บนไม้กางเขนนั้น พระองค์ทรงเข้าแทนที่เรา รับเอาสภาพที่เราเป็นอยู่ รับการสาปแช่งที่เราควรได้รับ ( กท 3.13 ) และทรงทำให้เรามีสันติภาพกับพระเจ้าโดยพระโลหิตที่หลั่งออกมาเป็นเครื่องบูชา ( อฟ 2.16 , คส1.20 ) คำว่า สันติภาพ ในที่นี้หมายความว่า การเป็นศัตรูกัน ความรู้สึกผิดที่ทำไป ซึ่งมิอาจหลีกเลี่ยงได้ โดยวิธีอื่นใดนั้นเป็นอันสิ้นสุดลง กล่าวอีกนัยหนึ่งได้ว่า เป็นการอภัยโทษให้แก่ความผิดทั้งมวลในอดีต และการยอมรับเป็นส่วนบุคคล อย่างถาวรในอนาคต ..พระเจ้าทรงถือว่าคนเหล่านั้นที่ได้รับการคืนดี ..โดยความเชื่อในพระคริสต์ เป็นผู้ชอบธรรม และมีสันติภาพกับพระองค์แล้ว ( รม 5.1,10 ) .. พระราชกิจในปัจจุบันของผู้กลางซึ่งทรงกระทำผ่าน ผู้สื่อสารที่เป็นมนุษย์ก็คือ ชักชวนคนเหล่านั้นที่พระองค์ได้ทรงเปิดทางให้คืนดีกับพระเจ้า แล้วให้ได้คืนดีกับพระเจ้าจริงๆ (ยน 12.32 , รม15.18 , 2คร5.18-21 , อฟ2.17 )

      พระเยซูเป็น " ผู้กลางแห่งพระสัญญาใหม่ " ( ฮบ9;15 , 12;24 ) หมายความว่า ทรงเป็นผู้เริ่มต้นความสัมพันธ์ใหม่แห่งการมีสันติภาพกับ พระเจ้า ในจิตใจของผู้เชื่อ ซึ่งเหนือกว่าสิ่งที่พันธสัญญาเดิมได้กะเกณฑ์ไว้ในการจัดการกับความผิดบาป ซึ่งด้อยประสิทธิภาพ จนมิอาจทำได้ .....(ฮบ9;11-10;18 )

      สิ่งที่ช่วยให้คริสเตียนเข้าใจเรื่องนี้อย่างยิ่งประการหนึ่งก็คือ ผู้เขียนพันธสัญญาใหม่ได้อรรถาธิบาย พันธกิจในฐานะผู้กลางของพระเยซูในรูปตำแหน่งที่อยู่ ซ้อนกันสามตำแหน่ง( คำว่า " ตำแหน่ง " หมายถึงภารกิจที่กำหนดไว้ หรือบทบาทที่กำหนดไว้แน่นอน ) คือผู้เผยพระวจนะ ปุโรหิต และกษัตริย์ ........

       พระราชกิจทั้งสามด้านของพระเยซู ปรากฎอยู่ด้วยกันใน จดหมายฝากถึงชาวฮีบบรู คือพระเยซูทรงเป็นทั้งกษัตริย์ที่พระเจ้าทรงเจิมไว้ ( คือเป็นพระเมสสิยาห์ ) ซึ่งขึ้นครอบครองบัลลังก์ของพระองค์ ( ฮบ1;3 ,13 , 4;16 , 2;9 ) และเป็นมหาปุโรหิตผู้ยิ่งใหญ่ ( ฮบ2;17 ,ฮบ 4;14-5;10 และ บทที่7- บทที่10 ) ซึ่งถวายพระองค์เอง แด่พระเจ้าเป็นเครื่องบูชาเพื่อลบบาปของเรา ยิ่งกว่านั้น พระคริสต์ทรงเป็นผู้สื่อข่าว ( คำว่า " อัครทูต " แปลว่า ผู้ที่ถูกส่งมาประกาศข่าว .ฮบ3.1 ) ทรงเป็นผู้แรกที่ประกาศข่าวประเสริฐ ซึ่งสาระสำคัญก็คือ พระองค์เอง ( ฮบ2.3 ) ในกิจการ3.22..พระเยซูได้ชื่อว่าเป็นผู้เผยพระวจนะก็ด้วยเหตุผลเดียวกันกับที่ พระธรรมฮีบรู เรียกพระองค์ว่า อัครทูต คือด้วยเหตุที่พระองค์ทรงสั่งสอน ประชาชนโดยการประกาศพระวาทะของพระเจ้าแก่เขา

       ในพันธสัญญาเดิม บทบาทของการเป็นคนกลาง คือ ผู้เผยพระวจนะ ปุโรหิต และกษัตริย์นั้นสำเร็จในแต่ละ ปัจเจกบุคคลที่รับผิดชอบ แต่ละตำแหน่ง ..แต่บัดนี้ ตำแหน่งทั้งสามผนึกรวมกันเข้าไว้ในบุคคลเดียวคือ พระเยซู นี่เป็นสง่าราศีของพระองค์ ที่พระบิดาทรงประทานให้.. เพื่อให้พระองค์ทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดที่เพียบพร้อมในทุกด้านด้วยพระองค์เอง พระเจ้าทรงประสงค์ให้เราผู้ที่เชื่อในพระองค์เข้าใจเรื่องนี้ และสำแดงตนว่าเป็นประชากรของพระองค์ โดยเชื่อฟัง พระองค์ในฐานะที่ทรงเป็นกษัตริย์ของเรา ไว้วางใจพระองค์ในฐานะที่ทรงเป็น ปุโรหิตของเรา และเรียนรู้จากพระองค์ที่ทรงเป็นผู้เผยพระวจนะ และ ครูของเรา การมุ่งเน้นไปยังพระเยซูคริสต์ในลักษณะนี้ ถือว่าเป็นเอกลักษณ์ของคริสเตียนอย่างแท้จริง....